Անվերջ սկիզբ Կեանքիս պատմութիւնը պիտի չվերջանայ մահուանս հետ։ Երբ ծնայ, պատմութիւնս սկսաւ։ Մարդիկ կ՛ըսեն մեզի որ «օր մը, պիտի մեռնինք»։... Կարդալ աւելին
ԹԱՐԳՄԱՆԱԿԱՆ ԴԱՄԲԱՆԱԿԱՆ
Հեղինակ՝ Մարկ Նշանեան
Խմբագիր՝ Դաւիթ Մոսինեան
ԿԱՄ փիլիսոփայական գրադարան
Հրատարակութիւն Հայ գրքի կենտրոնի
Երեւան, 2024
ՆՇԱՆԵԱՆ ՄԱՐԿ
Հոս հաւաքուած են տարիներու ընթացքին Ինքնագիր գրական ակումբի ծիրին մէջ ներկայացուած քանի մը դասախօսութիւններու բնագիրները, առաւել Ինքնագիրի կայքէջին կոմէ հիւռընկալուած... Կարդալ աւելին
Այս գիշեր սորվեցուր ինծի Ինչպէ՞ս կարելի է լսել առանց յուզուելու Կարդալ առանց մոռնալու Ինչպէ՞ս կարելի է չկարօտնալ կարօտը Ինչպէ՞ս քալեցնել... Կարդալ աւելին
Սփիւռքահայ բանաստեղծ Կարօ Արմենեանի «Մարմին եւ Արիւն» ժողովածուն, լոյս տեսած 2024 թուականին, Երրորդ Նուագն է, այսինքն անոր ստեղծագործութիւններուն երրորդ հատորը։... Կարդալ աւելին
արմատ մը նոր գիշերուան մէջ պիտի ծնի խենթ ու տկլոր արմատ մը նոր իր ոչինչէն առնէ մարմին հողերն են որ... Կարդալ աւելին
ԼՈՂԱՒԱԶԱՆ պարապ նամակատուփէն ետք մինչեւ պատշգամ հոտը կայ բրածոյ ձուկերու տապկոցին եւ անծանօթ, քսու համեմներու— յետոյ անեզրութիւնը լուսամուտներու շարանին, պատշգամին... Կարդալ աւելին
Հատորը խմբագրած է Յովակիմ վրդ. Սերովբեան, կողքը՝ Գրիգոր Սահակեանի։ Գիրքը լոյս տեսած է համագործակցութեամբ Երեւանի Եղիշէ Չարենցի անուան գրականութեան եւ... Կարդալ աւելին
Բանաստեղծութիւններ կան, ուր փրփրուն գետեր կը հոսին, ուր հովեր կը խօսին, աստղեր վար կը թափին, քամին՝ հարցում-պատասխան իրար անցուցած գլուխը... Կարդալ աւելին
Ալիքներդ ունկերուս մէջ կը շառաչեն կամ մեղմաձայն կը փսփսան տակաւին … Նախահայրերս բարձր լեռներու, խորունկ կիրճերու բնիկիներն էին, իրենց ոտքերը... Կարդալ աւելին
ՇՐՋԱՆԱԿ Ա անգղ Մեհենագիր Ա ծնունդ առանց այլեւայլի կը ծնիս դուն զիս լուսանցքին կ’արձանագրուիմ հակող նախկին հրաշագործ Գիրիդ ձգտող... Կարդալ աւելին
Վերադարձի ճամբու վրայ ենք ես ու դուն Վայրէջքի ճամբու վրայ ենք ես ու դուն Աչքերնիս հողին յառած Նահանջի Ճամբու վրայ... Կարդալ աւելին
Այս մէկը բանաստեղծին քերթողական աշխատանքի վերլուծումը չէ, այդ մէկը անցեալին կատարած եմ Ազդակ եւ Ասպարէզ օրաթերթերու էջերուն` փոքր փոփոխութիւններով, եւ... Կարդալ աւելին
ՀԱՅԵՐԷՆԻ ՆՈՐ ԽԱՌՆԱԾԻՆ ՏԱՐԲԵՐԱ՞Կ, ԹԷ՞ ՓՈՐՁԱՌԱԿԱՆ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹԻՒՆ. ՀՐԱՅՐ ՎԱՐԱԶԻ # ՃԻՎՃԻՎԸ
ՇԱՀԻՆԵԱՆ ԴԱԼԱՐ
Լոս Անճելըսի մէջ, մանաւանդ հայահոծ թաղամասերէն ներս, հայերէն լեզուի ներկայութիւնը սովորական երեւոյթ դարձած է։ Այսինքն՝ լեզուն այլեւս մասնիկն է քաղաքին... Կարդալ աւելին
ԱՍՏՂԵՐԷՆ ԻՋԱԾ ԿԻՆԸ Քալել չէր գիտեր Ամբողջ կեանքը թռչեր էր Երազները թեւերու պէս հագած Արթնցեր էր լուրթի երանգներուն մէջ... Կարդալ աւելին
Էր հոն առաջ ինձմէ առաջ
էր
կը սպասէր
կամ թերեւս
կար միայն
հեռակայ
կամ առկախ
կը բախէի անոր կը խուժէր Կարդալ աւելին
էր
կը սպասէր
կամ թերեւս
կար միայն
հեռակայ
կամ առկախ
կը բախէի անոր կը խուժէր Կարդալ աւելին
Ես սուտ մարդն եմ
ցուցափեղկի գաճէ արձան
որուն ոչ ոք բարեւ կու տայ
կարծելով թէ տեղս կայնած
մէկը կայ
համեղ պատառ անօթութեան աչքերուն մէջ
սովը սառած ՝ ճերմակ լոյսի ակռաներով
զիս կը լափեն հազար կողմէն ու կը կլլեն Կարդալ աւելին
ցուցափեղկի գաճէ արձան
որուն ոչ ոք բարեւ կու տայ
կարծելով թէ տեղս կայնած
մէկը կայ
համեղ պատառ անօթութեան աչքերուն մէջ
սովը սառած ՝ ճերմակ լոյսի ակռաներով
զիս կը լափեն հազար կողմէն ու կը կլլեն Կարդալ աւելին
Վրանները լարեցինք,
մեր վէրքերն ու միամիտ աչքը միակ
անոնց շուքին, անոնց շուքով քնացնելու
– արեւն արդէն ընկղմած էր
մեր արեան մէջ ճահճացած –
սակայն մոռցանք մեր ջիղերը վրաններու պէս լարել:
Կարդալ աւելին
մեր վէրքերն ու միամիտ աչքը միակ
անոնց շուքին, անոնց շուքով քնացնելու
– արեւն արդէն ընկղմած էր
մեր արեան մէջ ճահճացած –
սակայն մոռցանք մեր ջիղերը վրաններու պէս լարել:
Կարդալ աւելին
Մութին մէջէն գտայ բոլոր կորսուած բառերդ ձայներս խեղդուած
ես ուրուայնամուտ պատմութիւնդ էի
գմբէթ որ իր խոշորաբիբ աչքը խրած էր խորութեան հողի
Սիւն՝ ուր երեկոն հանեց պատմուճանքը հիր
երբ Լեռնաշղթան թաթը զուգառաջ
գլուխը դրաւ գիշերուան ուսին Կարդալ աւելին
ես ուրուայնամուտ պատմութիւնդ էի
գմբէթ որ իր խոշորաբիբ աչքը խրած էր խորութեան հողի
Սիւն՝ ուր երեկոն հանեց պատմուճանքը հիր
երբ Լեռնաշղթան թաթը զուգառաջ
գլուխը դրաւ գիշերուան ուսին Կարդալ աւելին
Երէկ լուսինդ խաւարեցաւ Նիւ-Եորք,
արգիլուած քաղաք է ինծի
համարեա՛ ծայրաբեւեռ
սփիւռք
ամերիկեան անապատ անծայր
ուր հասար երկար տառապանքի սիրո՛ւն կեանք
— օրերդ լուսնէ թափանցիկ — Կարդալ աւելին
արգիլուած քաղաք է ինծի
համարեա՛ ծայրաբեւեռ
սփիւռք
ամերիկեան անապատ անծայր
ուր հասար երկար տառապանքի սիրո՛ւն կեանք
— օրերդ լուսնէ թափանցիկ — Կարդալ աւելին
Ես՝ բառերի անդրածին, ես բառերի բնակիչ,
Ինչպէս քամին, որ ունի կապոյտ եզր ու սահման։
Ամենատեղ անձրեւներ մերթ դառնում են ինձ դրկից,
Բայց նիրհիս մէջ իսկ չունեմ արեւից զատ հարեւան։
Կարդալ աւելին
Ինչպէս քամին, որ ունի կապոյտ եզր ու սահման։
Ամենատեղ անձրեւներ մերթ դառնում են ինձ դրկից,
Բայց նիրհիս մէջ իսկ չունեմ արեւից զատ հարեւան։
Կարդալ աւելին
