Մարկ Նշանեանի Թարգմանական Դամբանական հատորը լոյս տե­սաւ Երեւան, 2024-ին, իբրեւ հրա­տարակութիւն «ԿԱՄ Փիլիսոփայական Գրադարան»ի։ Առաջին թիւն է մատենա­շարին, թէեւ չէ նշուած։ Գիրքին սկիզբը՝ բնաբան մը Ֆրիդրիխ Նիցչէ է, նախ՝ գերմաներէնով, ապա՝ հայերէն թարգմանութեամբ, որ է․ «Այս աշնան, հնարաւորինս չափ թեթեւ հագուածքով, երկու անգամ ներկայ գտնուե­ցայ իմ յուղարկաւորութեանս․․․»։ Բնա­բանը նաեւ կը գտնենք այն գլխուն մէջ, որ կը կրէ «Նիցչէի Յաւիտենական Վերա­դարձը» վերնագրութիւնը։ Փիլիսոփային խելագարութեան ժամանակէն՝ «կատա­կախառն խօսքեր»ով նամակէ մըն է անի­կա, «ամբողջովին գիտակից տեսակէն» յետ գրութեան մէջ։ Թէ Նշանեան ինչո՞ւ ընտրած […]

Հինգշաբթի, 1 մայիս 2025ին, Համազ­գային-Քեպէգի «Սանահին» մասնաճիւղը դասախօսական երեկոյ մը կազմակերպած էր, եւ հրաւիրած՝ հայրենի երիտասարդ միտքերէն՝ Դաւիթ Մոսինեանը։ Հովուական յանձնառութիւնով մը չէի կրցած ներկայ ըլլալ ձեռնարկին։ Պրն. Մոսինեան ազնուութիւնը ունեցած էր ին­ծի նուիրելու իր Նիկողոս Սարաֆեան. Ի Խոյզ Կորուսեալ Միջավայրի մենագրու­թիւնը, լոյս տեսած Երեւան, 2023ին։ Իր մենագրութեան հետ, նաեւ տուած Ջորջօ Ագամբէնի Ժամանակը Որ Կը Մնայ/Թուղթ Առ Հռոմայեցիսի Պարզաբանում Մը հա­տորը, որ թարգմանուած եւ վերլուծուած է Մարկ Նշանեանէ, եւ լոյս տեսած Երեւան, 2024: Երկու գիրքերն ալ շնորհակալութեամբ եւ ուրախութեամբ […]